Welkom op de site van Els Boers!
19 november 2011
Al weer 10 dagen geleden, dus hoogste tijd om weer wat te schrijven voor deze weblog.
Vandaag, zaterdag, heb ik net de was gedaan. Net even gecheckt of mijn waterput wel gevuld wordt als het regent. Ik had al het idee dat het water over de goot ging en niet naar de waterput. Toen ik kwam was deze helemaal gevuld en nu al bijna leeg. Dus maandag de loodgieter bellen en zeggen dat hij nu echt bij mij de goten moet maken en dan meteen ook maar het dak rood maken.
Dit weekend verder schrijven aan het boek dat echt deze maand af moet, ik heb al aardig wat gedaan. Vanmiddag boodschappen en eind van de middag naar een diploma feest van het beroepsonderwijs van 5 tot 9. Hoef ik weer niet te koken. Ik heb daar net als de eilandraadsleden een uitnodiging voor gehad. Ik ben ook wel nieuwsgierig, ontmoet ik ook weer nieuwe mensen en al heel wat bekenden. Of ik altijd naar alles ga de komende jaren weet ik nu niet, maar voor nu leer ik in een razendsnel tempo de mensen van het eiland kennen. Vorige week zaterdag was ik naar het jaarlijkse feest van de brandweer. Dat was wat later op de avond, dus heb ik me daarvoor maar getrakteerd op een heerlijk etentje bij Edens restaurant. Een voorafje en een toetje, dat was ruim voldoende. Op het feest waren ook weer lekkere hapjes. Ik moet echt uitkijken anders pas ik niet meer in mijn kleren.
Dat een onderbuurman de dag daarna naar mijn hek kwam om zich voor te stellen en mij uit te nodigen om mee te doen met het volleybal, kwam goed uit. Ik beweeg te weinig nu ik hier niet kan fietsen en van lopen ook niet veel komt.
Elke woensdagavond van 7 tot 9, mannen, vrouwen, pubers, alle leeftijden door elkaar. Ik wist niet of ik het nog zou kunnen, bijna 40 jaar geleden. Verschrikkelijk als ik dat zo terugreken, maar goed, Verbazingwekkend ging het helemaal niet onaardig. Alleen het smashen ging niet meer, dus daar moet ik maar eens goed in oefenen. Ooit kon ik met de serve bovenhands een bal slingerend over het net krijgen zodat de bal de andere kant opging dan de opvanger wilde. Tegenover het opblaaspunt slaan. Ik heb het gekund, alleen niet als we een wedstrijd hadden, dan ging het meestal mis. Twee uur lang, eerst een uur trainen in twee groepen, de volwassenen samen en de pubers apart. Daarna gemengd spelen. De laatste 2 wedstrijden heb ik afgehaakt en heb het scorebord maar bijgehouden. Het leuke van deze club mensen vind ik dat het Sabanen zijn, ook gemengd in kleur. Ik merk dat ik dat prettiger vind dan vertoeven tussen alleen import. Dat geeft toch een andere sfeerd. Ik vind het relaxter onder de Sabanen. De gymzaal is onder mijn huis, ik loop de weg naar beneden een stukje en dan ben ik er al. Dat is ook wel een belangrijke reden waarom ik me heb voorgenomen om elke week te gaan. Nu komende zondag zou ik ook gaan. Maar wellicht dat het onderbewuste eigenlijk niet zo vaak wil volleyballen. De dag na het volleybal, donderdag bij zonsondergang wilde ik via skype vriend Hans (en vrouw Met) de prachtige zonsondergang laten zien. Die hebben ze gezien, maar ik was even vergeten dat ik vorige week planten heb geplant. Om de planten heen is een geultje gemaakt en de grond is heel rul. Ik stapte met mijn laptop in de hand op platte slippers zo de geul en tja mijn enkel. De laptop wel op het muurtje gezet, kon de andere kant genieten en ik snel ijs in een theedoek en op het muurtje gaan zitten. 's nachts groene zalf, die ik gelukkig had meegenomen, erop, wc papier en daaroverheen een sjaal en zo mijn bed in. Hierdoor valt het uiteindelijk nog mee, ik kon de volgende dag wel schoenen aan, maar wel een dikke enkel en een beetje pijnlijk. Dus zondag maar even nog geen volleybal. Trouwens bij het volleybal waren ook een brandweerman en een lerares die ik beiden al had ontmoet. Overal waar ik heen ga kom ik nu wel bekenden tegen, al kan ik nog niet iedereen meteen plaatsen.
De planten in mijn tuin, bouganville, ginger en hybiscus. Rudolfo, de langst levende aidspatient schijnt, heeft me geholpen. We zijn samen naar de enige plantenwinkel gegaan, die ook alleen op afspraak te bezoeken is. Hij heeft ook de planten geplant met een pikhouweel. Dat is dus het meest essentiele tuingereedschap en deze had Felix, de klusjesman, ook voor mij achtergelaten. Wat ik nu eerst moet regelen is een hek om mijn hele tuin, want de hybiscus is al gekortwiekt. De geiten, of babyleguanen en wat de kippen precies doen weet ik niet. Maar de dierentuin moet maar eens dicht. Dat wordt nog een hele klus, want dan moet ook echt alles rondom dicht. Een laag wit houten hek op de stenen muren en bij mijn zijtuin maar gaas op palen of zo iets. Eerst nog regelen dat iemand het wil doen.
O, ja, was ik bijna al weer vergeten. Vorige week zondag een receptie met Tjeenk Willink. Hij heeft beloofd volop aandacht te schenken aan de BES bij zijn afscheidsrede. Daarvoor voerde hij het hele weekend dat hij op Saba was verschillende gesprekken. Ben benieuwd.
