Communicatie Adviseur Els Boers

De fototentoonstelling was een groot succes. Iedereen die op een foto stond wilde wel een exemplaar. Het aantal foto's is gelukkig nu een stuk minder. Het is alleen wel eens maar nooit meer. Want het kostte mijn zus en buurmeisje meer dan hun halve vakantie en mijn hele vakantie. De dag na koninginnedag kon men ook nog komen kijken, omdat niet iedereen de eerste dag kwam. Daarna hebben we alles afgebroken, omdat ook anderen de ruimte nodig hadden. Het opruimen kostte ook nog aardig wat tijd ondanks dat we de kleine foto,s met plakband en al tegen elkaar gelegd hebben. De dagen daarna was ik vooral druk om de aan elkaar vast geplakte foto's van elkaar te halen. Het nabestelling van de foto's heb ik niet al te zeer gepromoot, maar iedereen die dat wil kan het nabestellen. Nu weet ik alleen nog niet of het ook in zo'n mooi kartonnen lijstje kan. Dat hangt af of de nabestelling per post gaat of dat iemand van Saba het kan meenemen vanuit Amerika. We zullen zien.

Mijn gas is op en de gasflessen kan je alleen op dinsdag en donderdag laten vullen. Gisteren garnalen in knoflookboter in de magnetron, de spinazie met heet water begoten en naanbrood in de broodrooster. Heel lekker! Mijn ovendeel van de magnetron kan ik niet gebruiken, want ik heb geen ovenschalen. Ik ga er nog een kopen, zodat ik kan bakken. Ik heb wel cake en taartblikken. Ik dacht daar kan ik anders de garnalen wel in bakken, maar het kookboek van mijn nieuwe ovenmagnetron gaf aan dat het in de magnetron gaat.

Vorige week was het geen mooi weer, dus mijn bezoek heeft wat dat betreft niet veel gemist door vooral binnen te zitten. Nu ze weg zijn is het nog steeds beroerd. Gisteren heeft het echt gestortregend. Mijn opgeknapte wateropvang heeft daardoor al aardig wat water opgevangen.

Het is nu aan mij om de buitenkant op te knappen, nog een aardige klus.

Vanmiddag gelunched met minister Kamp, hij regelde de tafelbezetting tenminste hij vertelde mij waar ik moest zitten, tegenover hem met Jonathan(onze gezaghebber) tussen ons in aan het hoofd van de lange tafel. Hij vuurde een spervuur aan vragen af, ieder om de beurt. Niet meteen drongen alle antwoorden echt door, maar na drie keer op verschillende manieren lukte het mij in ieder geval om het probleem van de invoerbelasting echt door te laten dringen. Het is ook lastig om te snappen als je gewend bent om vanuit de eigen situatie te oordelen. In ieder geval hebben mijn eilandraadsleden en ik duidelijk kunnen maken dat wij niet tegen het dualisme zijn en dat het zeker wel kan op een zo'n klein eiland.

Vanavond weer salsa dansen, vorige week was het Koninginnedag op maandag en die woensdag ben ik ook niet gaan volley ballen vanwege mijn bezoek. Lopen naar het werk kwam er vorige week ook weinig van door de regen. Vandaag weer kunnen lopen en woensdag zal ik weer volleyballen.

Op de foto's is hopenlijk te zien hoeveel foto's we hadden, honderden!

Vandaag is Annie jarig. Annie is mijn oude buurmeisje, zij is samen met mijn zus uit NY donderdag met de boot gekomen. Het buurmeisje is twee jaar ouder dan ik en oma.

Gistermiddag zijn we heel druk geweest alle drie met de fototentoonstelling die we op koninginnedag gaan houden. De tentoonstelling is onderdeel van het officiele programma.

7 inwoners van Saba hebben in december digitaal foto's aangeleverd en mijn zus heeft ze wat geoptimaliseerd, uitgezocht en geprint. Ze heeft ook mooie parce partouts meegenomen.

Als mijn zus iets doet doet ze het goed, dus we hebben honderden foto's. We zullen vandaag en morgen er nog druk mee zijn om het mooi op te kunnen hangen. Nu maar hopen dat iedereen het mooi gaat vinden. Hoe we zorgen dat iedereen foto's tegen kostprijs kan kopen hebben we nog niet helemaal duidelijk, maar we zien wel. Maandag zullen er niet heel veel mensen komen, want velen zijn van het eiland af, nu we 4 dagen vrij hebben. Hier is 1 mei ook een vrije dag.

Vanmorgen om 7 uur stond de werkman van de loodgieter voor mijn deur, hij had electriciteit nodig om het pleisterspul voor mijn waterbak te kunnen maken. Mijn logees slapen nog. Vorig weekend was ik ook al vroeg op op zaterdag, stond het zoontje van een collega voor mijn deur te roepen. Dit terwijl ik gezegd had niet voor 9 uur. Ach het voordeel is dat ik nu alle tijd heb om deze site eindelijk weer eens bij te werken.

Van de week is bij ingedaald wat het betekent hoe hier de afvoer van zieken is geregeld. Een eilandraadslid heeft een hartaanval gehad en zijn man kon pas de volgende dag van het eiland af. Zieken worden in een helikopter vervoerd waar je alleen maar in kunt liggen en waar niemand mee kan. Er is dus ook geen apparatuur. Ik weet het niet zeker maar ik heb zo het gevoel dat op de waddeneilanden dat toch beter geregeld is en het zeker niet geaccepteerd zou worden zoals het hier geregeld is. Er zijn al wel mensen dood gegaan door deze beroerde regeling. Ik voelde nu ook hoe frustrerend het moet zijn als een familielid zwaar ziek is en je kan er niet naar toe.Probeer het je voorstellen, je geliefde zo ziek stervende of zo iets en dan niemand kan mee.

Dat er nadelen zijn aan het leven op een eiland is wel duidelijk, maar dit zou echt anders moeten kunnen. Al zal het wel wat kosten, maar dat lijkt het me wel waard.

Vorige week kreeg ik maar liefst 3 blauwe enveloppen. Of ik maar even van alles en nog wat wilde betalen, loonbelasting en ziekteverzekering. Dit terwijl mijn adres toch juist was, Saba.

Maar gebeld en men had wel even bedenktijd nodig, een foutje. Ik hoefde uiteraard niet te betalen maar zal eind van het jaar een M formulier toegestuurd krijgen. Dat het  kan zijn dat ik dat formulier veel te laat ontvang, net zoals die 3 brieven, daar kon men niets aan doen. Digitaal kan dat niet. Wat een M formulier is moet ik nog uitzoeken.

En dan nu de verkiezinen in september, het is de eerste keer dat er hier op de Tweede Kamer gestemd kan worden. Nu moeten we dus alle politieke partijen gaan bestoken met onze wensen. De grootste wens is natuurlijk dat de overheid eindelijk de vrije uitkering aan past aan het bedrag dat al uit meerdere onderzoeken nodig is gebleken. Het is van de gekke dat er elke keer allerlei taktieken bedacht worden om het niet te doen en dan vervolgens raar kijken dat we nog niet aan al die hoeveelheid regels voldoen. Het argument momenteel is de crisis, alsof dat een legitieme reden is om hier al vanaf 2010 miljoenen te weinig uit te keren. We gaan ons best doen.

Weer een paar foto’s van mijn prachtige huisdieren, de familie leguaan. Ik blijf ze bijzonder vinden. Ze vinden al het fruit lekker, een paar van mijn aardbeien waren beschimmeld dus in de tuin gemikt. Ze komen dan wel dichterbij en ze raken er al aan gewend dat ik op mijn ligbank lig te zonnen.

Het zonnen moet ik niet te lang doen, want ik verbrand anders. Insmeren doe ik niet, zo’n gedoe. Gewoon niet al te lang zonnen dat gaat ook goed. De kunst is om het bruine bij te houden en niet te bruin te worden, want dat lijkt me ook niet echt wat. Gisteren geprobeerd mijn driehoek doek op te hangen. Maar dat lukte niet echt, ik moet wat haken regelen waar ik het aan vast kan maken. Dan heb ik een zonnescherm over mijn hele zitplaatsje.

Gisteren lekker gezond en uitgerust en vandaag weer verder met mijn lijst klussen. Afgelopen vrijdag en zaterdag heb ik eindelijk de poten onder mijn keukenkast gezet, wat nog moest gebeuren. Nu had Gosse de andere kast gedaan en hij vertelde toen dat het nog aardig wat werk was om het goed te krijgen. Ik was dus op het ergste voorbereid. En zoals dat bijna altijd het geval is als je het ergste verwacht viel het reuze mee. Nadat de poten vast zaten en de kast weer rechtop heb ik de plank erop gelegd en de poten zo gedraaid dat de kast de plank overal raakt. Wonderwel is het nog allemaal waterpas ook nog. De plank zelf is een beetje krom getrokken, dus daarom de kat en een steen op de planken. Een deel vervolgens geverfd, maar de kleur is niet helemaal jofel, tenminste niet om de hele achterwand te doen. Er moet meer geel bij.

Zaterdag had ik de loodgieter op bezoek om mijn watersysteem eindelijk goed te  maken. Als je smetvrees hebt moet je niet naar Saba komen. Want hoezo al je groenten wassen? Het water uit de kraan is regenwater dus niet echt schoon. Groente wassen doe ik dus maar niet, want ik weet niet wat beroerder is. Tomaten en zo veeg ik af met een keukenpapier. Groente koken doe ik flessenwater net zoals iedereen. Het water op Saba is een probleem, maar daar is weinig aandacht voor vanuit het Haagse. Tenminste, het watersysteem op Bonaire en Statia krijgt aandacht maar het feit dat we helemaal geen waterleiding hebben ben ik nog niet tegengekomen. Lijkt me wel wat om te regelen. Gewoon drinkwater uit de kraan!

Eindelijk dan mijn boekpresentatie afgelopen vrijdag om 4 uur . Ik mocht mijn boek overhandigen aan onze gezaghebber, Jonathan Johnson. Het gebeurde in de eilandsraadzaal voor de portrettengalerij. Het toeval wil dat een oud bestuurder die daar ook hangt momenteel eilandraadslid is. Ishmael Levenston hangt precies tussen mij en het boek in.  Eerder overhandigen kon niet, omdat mijn dochter het boek heeft meegenomen toen ze naar Saba kwam en die week het hele bestuurscollege in Den Haag zat. En de afgelopen week moest er een rustig moment gezocht worden.

Nu maar hopen dat het goed verkocht wordt en vooral gelezen. Wel jammer dat mijn naam niet op het kaft staat maar dat je in het boek moet kijken om te zien wie de auteur is. Want als het goed is zou mijn naam een pré moeten zijn, alhoewel…  De leden van het bestuurscollege wisten me te vertellen dat er in het Haagse beweerd wordt dat ik de eilandsraad aanzet tot illegaal handelen, het nemen van een besluit over een illegale verordening rekenkamercommissie. Als dit nou in klein comité het geval was, maar dat is besproken in een breed formeel bestuurlijk overleg. Tja. Mijn naam ging meteen als eerste over tafel. Uiteraard een eer om zoveel aandacht te krijgen, maar dat beweerd wordt dat ik illegale voorstellen zou produceren voor de eilandsraad waar ook bestuurders van de twee andere eilanden bij aanwezig waren. Ik ben er niet blij mee. Even was ik bang dat de griffier van Bonaire zou afzien om 3 dagen naar Saba te komen komende week. Maar dat gaat gewoon door en mijn eigen eilandraadsleden vertrouwen volkomen op mijn deskundigheid gelukkig.

Met wetgeving kan je creatief omgaan, zolang het maar niet indruist tegen de wet, is mijn adagium.

Juist het indruisen tegen de wet is wat ik probeer aan te kaarten in mijn boek en in mijn werk, omdat het bijna nooit nodig is om dat te doen. Ik vraag me nu wel af of ik een klacht in zou moeten dienen tegen smaad.

Afgelopen week toch al een vreemde week. De bestuursleden hadden het veelvuldig tegen mij “ja, jullie”.  Hoezo jullie? Ik vertegenwoordig het Europese deel van Nederland en dan vooral het Haagse, terwijl men daar echt niet vindt dat ik één van hen vindt, zoals steeds wel weer blijkt.

Mij wordt ook gevraagd hoe het met Friso gaat. Nou wat ik volgens het laatste op het journaal heb begrepen… is dan mijn reactie, maar het hangt ook af van wie de vraag stelt. Een dame was heel erg verbaasd dat ik Nederlandse dame niet kende en zij mij niet. Daar begreep ze niets van, ik zei tegen haar hoezo, jij bent toch ook Hollands. Ach, maar gisteren liep ik naar mijn werk langs de weg en dan wordt er veelvuldig gestopt door bekenden die vragen of ik echt niet mee wil rijden. En iemand die de andere kant opging stopte om toch even een babbel te maken. Is het zo anders aan de ander kant van de oceaan? Eind mei gaan we het ervaren.